Τροπολογία στον Καποδίστρια

«…πρέπει να λυθεί το πρόβλημα της Δαδιάς, των Καστανεών, της Μάκρης, των τοπικών διαμερισμάτων του Νομού Έβρου, που η εφαρμογή του Καποδίστρια δημιούργησε…»

Με την τροπολογία που συζητούμε σήμερα, επιχειρούμε την απάλειψη των αδικιών και τη διόρθωση των λαθών, που προέκυψαν από την εφαρμογή του «Καποδίστρια» πριν από οκτώ χρόνια.

Τότε, μέσα από την ευρεία αναδιάρθρωση του χάρτη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της χώρας μας, υπήρξαν περιπτώσεις κατάφωρης παραβίασης της κοινής λογικής, διατάραξη του κοινωνικού ιστού και εξόφθαλμες διαστρεβλώσεις της θέλησης των πολιτών.

Μικροκομματικές αντιλήψεις και συμφέροντα κατεγράφησαν και θεσμοθετήθηκαν, σε ευθεία αντίθεση με τη λαϊκή βούληση, τις τοπικές πραγματικές ανάγκες και τις κοινωνικές συνθήκες.
Είναι όμως ιστορικά αποδεδειγμένο ότι καμία πολιτική απόφαση που έρχεται σε δυσαρμονία με τη λογική δεν ευοδώνει.

Έτσι υπήρξαν Κοινότητες που αρνήθηκαν να αποδεχτούν αυτές τις ρυθμίσεις, με αντιδράσεις που, κατά περιοχή και ανάλογα με την ψυχοσύνθεση του πληθυσμού, κλιμακωτά ξεκινούσαν από την πλήρη και μαχητική άρνηση, ως την χαμηλών τόνων διαμαρτυρία και άρνηση της αποδοχής, που όμως σιγόκαιγε και διαρκεί.

Στην πρώτη και ακραία κατηγορία έχουμε αυτές τις τρεις γεωγραφικές ενότητες που με την παρούσα τροπολογία δικαιώνονται. Είναι αυτές που αρνήθηκαν την βίαιη προσάρτηση και αντέδρασαν διαρκώς και εξίσου βίαια. Και σήμερα έρχεται η ώρα της δικαίωσης.

Όμως είναι πολιτικά ορθή και δίκαιη αυτή η επιλεκτική επιβράβευση; Όταν, μάλιστα, έρχεται σαν επικρότηση αντιπαράθεσης με το Νόμο. Και πόσο ηθικό είναι να επιβραβεύεις τον μη συμμορφούμενο, τον βιαίως και παράνομα αντιδρώντα, ακόμη κι αν έχει δίκαιο, και να αγνοείς τον νομοταγή και πειθαρχικό πολίτη;

Ναι. Οι αδικίες του «Καποδίστρια» πρέπει να απαλειφθούν. Μετά από την πολυετή εφαρμογή στην πράξη οι αποδεδειγμένες πια ατέλειες πρέπει να διορθωθούν. Πρέπει οι Τοπικές Κοινωνίες αδιατάρακτα και αρμονικά να δώσουν τη μάχη τους για ανάπτυξη, για πρόοδο. Όπου υπήρξε δυσαρμονία και στα οχτώ χρόνια εφαρμογής του Νόμου, επιβεβαιώθηκε. Όπου αυτή η πάροδος του χρόνου αντί να επουλώσει τις πληγές, αντί να ομογενοποιήσει, φούντωσε και μεγεθύνθηκε, αν μη τι άλλο, αποδεικνύει την ύπαρξη προβλήματος.

Ναι. Οι τρεις περιπτώσεις της συζητούμενης Τροπολογίας, δεν σημαίνει ότι διορθώνουν τις ατέλειες του «Καποδίστρια». Ή ότι τον κατεδαφίζουν και τον ξηλώνουν. Απλά διορθώνουν μερικά ακραία - ακραία από πλευράς αντίδρασης των κατοίκων – σφάλματα του.

Και για να είμαστε και δίκαιοι και έντιμοι και άξιοι του ρόλου που μας ανατέθηκε με λαϊκή εντολή, οφείλουμε να προχωρήσουμε, αφού αποφασίσαμε να ανοίξουμε αυτή την υπόθεση, και στην άλλη κατηγορία που προανέφερα. Σε όλες όσες πρώην Κοινότητες της χώρας είναι κατάφωρες οι αδικίες, εμφανείς οι ρωγμές και οι κακοτεχνίες του οικοδομήματος του «Καποδίστρια».

Στο Νομό που εκλέγομαι, στον Έβρο, οκτώ χρόνια από την εφαρμογή του Νόμου, η Δαδιά, ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς οικισμούς και προορισμούς της Ευρώπης, ολισθαίνει στον μαρασμό και ασφυκτιά στα όρια και τους όρους που του επέβαλαν. Και είναι κοινή συνείδηση σε κάθε κάτοικο, και σε όλους μαζί, ότι επιβάλλεται η «αυτονόμηση», αν μου επιτραπεί η λέξη. Και αυτή η προσμονή και ελπίδα, μειώνει τη διάθεση για δημιουργία, για εξελικτική πορεία, για πρόοδο.

Και παρατηρείται το φαινόμενο, μια ζωντανή περιοχή, με το μεγαλύτερο όγκο υποδοχής τουριστών, με ζωντάνια, με νέο κόσμο (φαινόμενο σπάνιο πια στα χωριά μας), με δυνατότητες υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, αντί να ενισχύεται από την ορμή και τη διάθεση που οι συνθήκες ευνοούν, να καθιζάνει, να συρρικνώνεται λόγω κακής διοικητικής διάρθρωσης.

Ένας τόπος που η φύση προίκισε με το Εθνικό δάσος και που τα σπάνια είδη γυπαετών βρίσκουν καταφύγιο. Που οι οικολογικές οργανώσεις θεωρούν επίγειο παράδεισο και σπεύδουν να τον προστατεύσουν, η Πολιτεία με τις κακές της επιλογές να τον υποτιμά, να τον υποβαθμίζει και εν τέλει να τον καθιστά προβληματικό.

Σε μια άλλη γωνιά του νομού, στην πύλη της εισόδου και της εξόδου Ελλάδας και Τουρκίας, μια πρώην Κοινότητα, οι Καστανιές, ταυτισμένη με την πόρτα της Ευρώπης στην Ασία, με ανθηρό και δυναμικό πληθυσμό, συντηρούν την αντιπαλότητα τους με τον υπόλοιπο Δήμο που ακούσια και επιπόλαια εντάχθηκαν. Με αποτέλεσμα την αναζωπύρωση και συνεχή προστριβή και άρνηση για συλλογική προσπάθεια βελτίωσης της λειτουργίας του Καποδιστριακού Δήμου. Και το μόνο που παραμένει δυνατό είναι η κοινή θέληση και προσμονή για απόσχιση.

Ακόμη, μια άλλη πρώην Κοινότητα, η Κοινότητα της Μάκρης, το παραθαλάσσιο θέρετρο του Έβρου, νοιώθει έντονη την ανάγκη και τη δυναμική, για την αυτοτελή της παρουσία, σαν ανεξάρτητος Δήμος, που μπορεί να κυβερνηθεί καλύτερα, αποδοτικότερα και αποτελεσματικότερα. Και για το δικό της θετικό αποτέλεσμα, αλλά και για όλο το Νομό.

Αυτά είναι κάποια παραδείγματα από το Νομό Έβρου.

Κάποια στοιχεία που δείχνουν την προχειρότητα, και ίσως ενίοτε και τη σκοπιμότητα, του αρχικού σχεδιασμού του «Καποδίστρια». Και που θεωρείται επιβεβλημένη η τροποποίηση του.

Και σαν πολίτης αυτού του Νομού, που μοιράζομαι και βιώνω τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες των κατοίκων τους, συμπαρίσταμαι και στηρίζω τον αγώνα τους. Τις προσπάθειες τους.

Εδώ, υπεύθυνα, ανοιχτά και επίσημα.

Από το βήμα της Βουλής.

Και όχι στα Καφενεία τους, στις πλατείες τους, με διάθεση μόνο πολιτικής εκμετάλλευσης αυτών των πολιτών, που ο καημός τους καθιστά ευάλωτους στην σπέκουλα και στον τυχοδιωκτισμό από ανεύθυνους.

Υπερψηφίζω την Τροπολογία, θεωρώντας ότι με τη θετική ψήφο, ανοίγω το δρόμο για την επίλυση και του προβλήματος της Δαδιάς, των Καστανεών, της Μάκρης, των τοπικών διαμερισμάτων του Νομού μου.

Είτε ad hoc, είτε μέσα από μια σαφή και λειτουργική ρύθμιση, κατά την ψήφιση του Νέου Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, που σύντομα θα συζητηθεί σε αυτή την αίθουσα.

Για να υπερηφανευόμαστε ότι νομοθετούμε δίκαια, ορθά και σύμφωνα με το Δημόσιο Συμφέρον.