Ρύθμιση θεμάτων Εκλογών και διευθέτηση ειδικών θεμάτων

"...Το 42% του εκλογικού σώματος μπορεί και δικαιούται σαφέστατα να κρίνει, να αποφασίσει και να ορίσει ποιον θεωρεί ικανότερο και πιο άξιο να διαχειριστεί τις τοπικές του υποθέσεις..."

Σύμφωνα με την ισχύουσα εκλογική νομοθεσία, βάση υπολογισμού των εκλογικών αποτελεσμάτων και κυρίως της κατανομής των βουλευτικών εδρών στους συνδυασμούς και τα κόμματα, είναι το σύνολο των εγκύρων εκφρασμένων ψήφων.

Από την αρχή της ελεύθερης και ανόθευτης εκδήλωσης της λαϊκής θέλησης, ως έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 52 του Συντάγματός μας, προκύπτει ότι το εκλογικό σώμα πρέπει να έχει τη δυνατότητα και την ευχέρεια επιλογής ενός κόμματος, συνδυασμού ή υποψηφίου, που μετέχει νόμιμα στις εκλογές ή και αποδοκιμασίας όλων των κατερχομένων στις εκλογές υποψηφίων, καθώς μόνο έτσι εκφράζεται γνήσια η βούλησή του.

Το κομβικό σημείο του ζητήματος είναι οι συνέπειες που επέρχονται, ανάλογα με τον τρόπο αντιμετώπισης της λευκής ψήφου.

Ενόψει της σιωπής έως τώρα του νομοθέτη, αναφορικά με το ζήτημα αυτό, παρατηρούμε τόσα χρόνια τα Δικαστήρια να φτάνουν συχνά σε αντιφατικές αποφάσεις, μειοψηφίες και πλειοψηφίες να αντιστρέφονται προκαλώντας «καραμπόλες εδρών» και για άλλη μια φορά η κοινή γνώμη να κατακλύζεται από σενάρια “συνομωσίας” και “διαπλοκής” ,που απαξιώνουν το σύνολο του πολιτικού μας βίου.

Το πολίτευμά μας έχει χαρακτήρα αντιπροσωπευτικό. Οι εκλογές για την ανάδειξη των οργάνων του δεν ακολουθούν τη διαδικασία λήψης μιας απόφασης αλλά της ανάδειξης αντιπροσώπων με την αναλογία της δύναμης κάθε συνδυασμού.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κινείται και πρέπει να κινείται η φύση της λευκής ψήφου.

Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα οι πολίτες να εκφράζουν την άποψή τους.

Επ’ ουδενί όμως να νοθεύεται ο αντιπροσωπευτικός χαρακτήρας του πολιτεύματός μας.

Ήδη, εδώ και πολύ καιρό, έπρεπε να κλείσει το θέμα με τα λευκά ψηφοδέλτια.

Επιλέγεται, και ορθώς επιλέγεται, η απόφαση για τη μη προσμέτρησή τους στις έγκυρες ψήφους, καθώς είναι σαφώς η πιο δίκαιη.

Η αλήθεια είναι ότι ο συνυπολογισμός των λευκών ψηφοδελτίων μπορεί να συνέφερε περισσότερο τα μεγάλα κόμματα, όμως ενδεχομένως θα παραποιούσε το αποτέλεσμα, εφόσον αυξάνεται ο διαιρετέος, και άρα το πηλίκο που διαμορφώνει το εκλογικό μέτρο.

Και η Κυβέρνησή μας επιλέγει τη λύση που κρίνεται πιο δίκαιη, πιο σωστή και όχι την μικροπολιτικά συμφερότερη και πιο βολική.

Με τον νόμο αυτό θα τεθεί πια τέλος στις όποιες αμφισβητήσεις και συγκρούσεις που δημιουργούνταν εξαιτίας της ασάφειας. Επιλύεται ένα πρόβλημα πολλών χρόνων. Ένα πρόβλημα που όλοι γνώριζαν αλλά μόνο η Κυβέρνηση αυτή είχε το θάρρος να αντιμετωπίσει.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 90, ο εκλεκτός συνάδελφος και Συνταγματολόγος Ευάγγελος Βενιζέλος στο βιβλίο του «Μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου», που διδάσκεται στους πρωτοετείς φοιτητές της Νομικής, επισημαίνει ότι «ο κοινός εκλογικός νομοθέτης οφείλει να αντιμετωπίσει με διεξοδικό τρόπο το ζήτημα της λευκής ψήφου».

Και κατηγορεί ΤΩΡΑ εμάς, την Κυβέρνηση των 22 μηνών που ρυθμίζουμε αυτά, που από τις αρχές του ΄90 – και παλαιότερα ίσως – διακήρυσσε και για 20 χρόνια δεν διευθετούσε αυτός και η παράταξη του.

Όλα προσκρούουν στα όρια της ειλικρίνειας, της πολιτικής εντιμότητας και της κοινής λογικής. Και τα όρια αυτά, εσείς του ΠΑΣΟΚ, τα παραβιάσατε κατά κόρον. Και σαν Κυβέρνηση τότε. Και σαν Αντιπολίτευση τώρα.

Και ρωτώ λοιπόν.

  • Γιατί τόσα χρόνια, αφού είχαν υπάρξει και διατυπωθεί οι ανάλογες διαπιστώσεις, δεν έγινε τίποτα προς αυτήν την κατεύθυνση;
  • Γιατί δε λήφθηκε καμία απόφαση που με την εφαρμογή της, θα αποφεύγαμε όλες αυτές τις παλινωδίες και θα έληγαν άμεσα τα ζητήματα;
  • Και ακόμα, γιατί κανείς από αυτούς που είχαν καταλήξει σε διαπιστώσεις, δεν κατέβαζε καμία ουσιαστική πολιτική πρόταση;

Αυτή η θέση που ήταν και κοινός τόπος όλων μας γίνεται τώρα πράξη. Από την πρώτη στιγμή της νέας διακυβέρνησης δείξαμε ότι για μας τα λόγια περισσεύουν. Θέλουμε και ενεργούμε μόνο με πράξεις.

Παρακάτω.

Το πολυσυζητημένο 42%.

Το ποσοστό που θα αρκεί για την εκλογή Δημάρχων και Νομαρχών.

Καταρχήν, δε θα μπω καν στη διαδικασία να συζητήσω τα επιχειρήματα περί δημοκρατικού ελλείμματος που έχουν ακουστεί.

Όταν αρκεί για την ανάδειξη της εθνικής αντιπροσωπείας ποσοστό του 42% και της δίνει δημοκρατική νομιμοποίηση και πολιτική κάλυψη, είναι αυτονόητο ότι το ίδιο ισχύει και σε μεγαλύτερο βαθμό για την ανάδειξη των τοπικών αρχόντων.

Η αλλαγή αυτή είναι μια βαθύτατη πολιτική τομή στο επίπεδο της αυτοδιοίκησης.

Και σας μιλώ και από προσωπική εμπειρία.

Τέρμα πια τα «αλισβερίσια», όπως τα λέμε στον Έβρο, και οι συμφωνίες κάτω από το τραπέζι.

Και επειδή άκουσα τον αγορητή του Συνασπισμού, τον κ. Κουβέλη, να ομιλεί για αποκάλυψη των ονομάτων των συναλλασσομένων, θα του πω ότι αυτά δυστυχώς δεν αποδεικνύονται, διότι δεν κόβονται ούτε δελτία παροχής υπηρεσιών, ούτε φορολογούνται.

Τέρμα τα ανέντιμα και πισώπλατα παιχνίδια.

Λίγες είναι οι περιπτώσεις που συνδυασμοί και δήμαρχοι, ήταν στο 50 παρά κάτι % και τη δεύτερη Κυριακή δεν εκλέχθηκαν γιατί τα βρήκαν οι λοιποί υποψήφιοι; Είναι αυτό ανόθευτη έκφραση της λαϊκής βούλησης;

Δε νομίζω.

Το 42% του εκλογικού σώματος μπορεί και δικαιούται σαφέστατα να κρίνει, να αποφασίσει και να ορίσει ποιον θεωρεί ικανότερο και πιο άξιο να διαχειριστεί τις τοπικές του υποθέσεις.

Δίκαια και καθαρά.

Χωρίς να παρεμβάλλονται άλλοι παράγοντες, με την αφηρημένη και τη συγκεκριμένη έννοια.

Ο Πρωθυπουργός μας αλλά και όλη η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να πορευτεί με διαφάνεια και δικαιοσύνη.

Μένουμε μακριά από τα διάφορα πολιτικά παιχνίδια και τις ευκαιριακές συμμαχίες.

Και φροντίζουμε να διασφαλίσουμε και όλα τα επίπεδα διοίκησης και αυτοδιοίκησης από αυτές τις ατραπούς.

Για αυτό και υπερψηφίζω αυτό το νομοσχέδιο.