Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής

«Το Νομοσχέδιο κυνηγάει τους εύκολους στόχους, την εύκολη λεία. Αυτούς που πάντα χωρίς καμία ιδιαίτερη προσπάθεια και δυσκολία αυξάνουν τα φορολογικά έσοδα. Και είναι οι δύο κύριες κατηγορίες: Οι έμμεσοι φόροι (τσιγάρα – ποτά) και η οικοδομή και η ακίνητη περιουσία.»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ένας από τους βασικότερους στόχους του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) που κατέθεσε η Κυβέρνηση στην Κομισιόν είναι και η αύξηση των Δημοσίων Εσόδων. Και σ’ αυτό αποσκοπεί με την κατάθεση του παρόντος Νομοσχεδίου. Εξάλλου το αναγνωρίζει και η ίδια από την πρώτη κιόλας παράγραφο της Αιτιολογικής Έκθεσης, όταν αναφέρεται στα ποτά και τα τσιγάρα. Δεν είναι όμως ειλικρινής όταν επικαλείται ότι η αλλαγή στη φορολόγηση των Γονικών Παροχών, κληρονομιών και Δωρεών γίνεται απλά και μόνο για τη θέσπιση ενός δικαιότερου συστήματος φορολόγησης. Γιατί κι αυτή εντάσσεται στην επιδίωξη της αύξησης των εσόδων, της αύξησης των φόρων.

Είναι προφανές ότι αυτό το νομοσχέδιο κυνηγάει τους εύκολους στόχους, την εύκολη λεία. Αυτούς που πάντα χωρίς καμία ιδιαίτερη προσπάθεια και δυσκολία αυξάνουν τα φορολογικά έσοδα. Και είναι οι δύο κύριες κατηγορίες: Οι έμμεσοι φόροι (τσιγάρα – ποτά) και η οικοδομή και η ακίνητη περιουσία.

Όσον αφορά την πρώτη, τα τσιγάρα και τα ποτά, παρότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. διαφωνούσε διαχρονικά για την ύπαρξη και την επιβολή των έμμεσων φόρων, έρχεται να διογκώσει αυτή την έμμεση φορολογία, ακόμη μια φορά και ακόμη πιο πολύ.

Όσον αφορά τη δεύτερη, την οικοδομή και την ακίνητη περιουσία, που σήμερα σημειωτέον η οικοδομική δραστηριότητα πάει για ύφεση, με αυτό το νομοσχέδιο χτυπιέται για ακόμη μια φορά και πολύ πιο έντονα.

Δεν πρέπει όμως να αγνοούμε ότι η οικοδομική δραστηριότητα πάντα αποτελούσε βασικό παράγοντα, ίσως και το βασικότερο, για την κίνηση της αγοράς, την καταπολέμηση της ανεργίας, τη στήριξη της ελληνικής οικονομίας, με τα δεκάδες συναφή επαγγέλματα που δραστηριοποιούνται γύρω από αυτήν.

Το επιχείρημα τώρα ότι μειώνεται η φορολογία για τα χαμηλού ύψους ακίνητα, αποτελεί μια σκόπιμη παραπλάνηση, με δεδομένη την αύξηση των αντικειμενικών αξιών. Οπότε για ποια ελάφρυνση μπορούμε να συζητάμε όταν αύριο όλοι θα κληθούν να πληρώσουν το μάρμαρο. Τότε να δούμε τους συγκριτικούς πίνακες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας και δείχνουν τι πληρώνει κάποιος σήμερα και τι θα πληρώνει μετά την ψήφιση το νομοσχεδίου. Να δούμε αν θα ισχύει και τότε η περίφημη κατά 100% φοροελάφρυνση για τα χαμηλού ύψους ακίνητα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι νέες αντικειμενικές τιμές που η κυβέρνηση ετοιμάζει, όπως η ίδια το έχει πει εξάλλου και δεν έχει διαψευσθεί μέχρι τώρα, να είστε βέβαιοι ότι θα κρύβουν πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις για όλους τους κατόχους ακινήτων, που θέλουν να κάνουν είτε γονική παροχή είτε να τα μεταβιβάσουν.

Και δεν ικανοποιεί κανέναν η μάλλον αόριστη υπόσχεση του Υφυπουργού, για αύξηση του αφορολόγητου στην περίπτωση αύξησης των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων. Εάν υπάρχει τέτοια πρόθεση, ποιός εμποδίζει την Κυβέρνηση να την εντάξει στο παρόν Νομοσχέδιο.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Αυτό λοιπόν το «κατεπείγον» Νομοσχέδιο, δεν είναι τίποτα άλλο παρά άλλη μια σπασμωδική ενέργεια, έξω και πέρα από κάθε συγκροτημένο σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Αντί το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης να βελτιώσει τους εισπρακτικούς μηχανισμούς για να αυξήσει τη φορολογητέα ύλη με δίκαιο φορολογικό σύστημα, έρχεται από τη μια να ανακόψει την οικοδομική δραστηριότητα, δηλαδή την ανάπτυξη, και από την άλλη να επιβάλει μια οριζόντια φορολογία στον καπνό και τα ποτά. Ίση φορολογία και σε ασθενείς και σε ισχυρούς.

Έρχεται με την πρωτόγνωρη διαδικασία του «καταθέτω σαν τροπολογία» σε ένα άσχετο νομοσχέδιο αυτές τις ρυθμίσεις, μετά το αποσύρω, γιατί η προχειρότητα καταδικάζεται ακόμη και από την κυβερνητική πλειοψηφία, και στη συνέχεια το ξανακαταθέτω σαν αυτοτελές «κατεπείγον» και το συζητώ με κάποιες διαδικασίες εξπρές, βάζοντας μάλιστα και αναδρομικότητα στην εφαρμογή του. Αναδρομικότητα που πραγματικά εγείρει πολλά ερωτηματικά σχετικά με την αντισυνταγματικότητα.

Για ποιο λοιπόν ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης αντιμετώπισης μπορούμε να συζητάμε, για ποιο διάλογο με τους κοινωνικούς εταίρους που συνέχεια επικαλείται η κυβέρνηση, για ποιά διαβούλευση που διαρκώς κόπτεται, τόσο προεκλογικά όσο και πρόσφατα ο Πρωθυπουργός στο Ζάππειο; Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν, τίποτα απ' όλα αυτά δεν έγινε. Ούτε διάλογος, ούτε διαβούλευση. Τι είναι; Είναι ένας σπασμός στην αδράνεια της κυβέρνησης. Στόχος, είναι αποσπασματικά και βεβιασμένα να εισπράξει.

Όσον αφορά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την αθρόα προσέλευση στα συμβολαιογραφεία για μεταβιβάσεις και γονικές παροχές, αυτή έγινε και σε υψηλού κόστους περιοχές, αλλά και σε χαμηλού. Θέλω να επισημάνω ότι αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ. Είναι αποτέλεσμα του πανικού που προκάλεσε η Κυβέρνηση. Γιατί αυτού του είδους τα μέτρα δεν προαναγγέλλονται. Και μόνο προχειρότητα υποδηλώνουν αυτοί οι χειρισμοί.

Πάντως εμείς με τέτοιες λογικές, πρακτικές και στόχους, είναι αδύνατον να το ψηφίσουμε.