Νομοσχέδιο για την Πολιτιστική Χορηγία

«…Το Νομοσχέδιο για την ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΧΟΡΗΓΙΑ αποτελεί τη μεγαλύτερη θεσμική παρέμβαση που έγινε ποτέ, στα οικονομικά του Πολιτισμού στη χώρα μας …»

Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής γιατί συζητείται σήμερα ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων το νομοσχέδιο της Πολιτιστικής Χορηγίας. Το αξιοσημείωτο αυτής της πρωτοβουλίας είναι ότι αντικείμενό της είναι οι πολιτιστικές δραστηριότητες μέσα ένα σύγχρονο και καινοτόμο πλαίσιο διαχείρισής τους, ανύπαρκτο μέχρι σήμερα.

Καταρχήν συμφωνούμε όλοι σε ένα θέσφατο. Ο πολιτισμός αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα για τη Χώρα μας. Τόσα χρόνια όμως, έχουμε αρκεστεί, έχουμε επαναπαυτεί σε αυτό το αξίωμα. Τίποτα όμως δεν είναι δεδομένο και αέναα διαρκές.

Παρατηρούμε άλλες χώρες, «φτωχότερες» σε ιστορία πολιτισμού σε σχέση με την Ελλάδα, να έχουν οργανώσει μοντέλα λειτουργίας ευρηματικά και σύγχρονα, τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα την καλλιέργεια και ανάπτυξη της πολιτιστικής δράσης και την εξοικείωση και επαφή των πολιτών με αυτόν, επιφέροντας πολλά, μεταξύ των οποίων, οικονομικά και κοινωνικά οφέλη.

Όλα αυτά όμως είναι θέμα νοοτροπίας και οργάνωσης. Και με την ισχύουσα μέχρι σήμερα, τα αρχαία μας μνημεία, η λαϊκή μας παράδοση και ο δειλά αναπτυσσόμενος σύγχρονος πολιτισμός μας, θα παρέμεναν στα ίδια, με συνεχή φθίνουσα τάση, επίπεδα.

Η Χώρα μας έχει το προϊόν, ενώ άλλες χώρες παλεύουν να το δημιουργήσουν.

Αυτό το προϊόν, με σεβασμό πάντα, υπευθυνότητα και συνείδηση οφείλουμε να το προστατεύσουμε, να το ενισχύσουμε και να το αναπτύξουμε παραπάνω.

Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να γίνει πόλος έλξης για τον Πολιτισμό της. Γιατί μην ξεγελιόμαστε. Ελάχιστοι είναι πλέον αυτού του είδους οι επισκέπτες. Οι απλά «πολιτιστικοί τουρίστες», ας μου επιτραπεί η ορολογία. Εμείς οφείλουμε να δώσουμε κίνητρα για νέες πρωτοβουλίες, για νέες δράσεις, οι οποίες συνδυασμένες με τα πάγια στοιχεία, θα οδηγήσουν σε ενίσχυση του πολιτιστικού προϊόντος. Να το καταστήσουμε πιο ελκυστικό. Ικανό να προσδώσει προστιθέμενη αξία.

Ιδιαίτερα σκόπιμη επιπλέον κρίνεται η προσπάθεια για διασπορά της πολιτιστικής ύλης σε όλη την επικράτεια της Χώρας. Ο πολιτιστικός πλούτος ενυπάρχει σε όλη την Ελλάδα, από τη μια της άκρη ως την άλλη. Κατά συνέπεια το οποιοδήποτε θεσμικό πλαίσιο πρέπει να περιέχει προβλέψεις, οι οποίες μπορούν να καλύψουν γεωγραφικά όλες τις δράσεις που παρουσιάζονται.

Στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πολιτικές που αφορούν τον πολιτισμό, ιδιαίτερα τώρα επί Φινλανδικής Προεδρίας, το ίδιο αναμένεται και με τη Γερμανική, αλλά και παλιότερα, είναι ιδιαίτερα επίκαιρες, αποκαλύπτοντας την βαρύνουσα σημασία που δίνεται στον τομέα της ενίσχυσης και υποστήριξης των πολιτιστικών δραστηριοτήτων.

Σε ψήφισμά τους στο παρελθόν, οι Υπουργοί Πολιτισμού έχουν κάνει κοινό τόπο, ότι ο καλύτερος τρόπος για την διατήρηση και την ανάπτυξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και λοιπών πολιτιστικών δραστηριοτήτων, είναι η ενίσχυσή τους από πολλές διαφορετικές πηγές, περιλαμβανομένων και των διαφόρων μορφών οικονομικής υποστήριξης, τόσο ιδιωτικής, όσο και δημόσιας.

Στη συνάρτηση αυτή, η οικονομική υποστήριξη από ιδιωτικές πηγές, μπορεί να ενισχύσει την πολιτιστική κληρονομιά και να αυξήσει την παραγωγή και τη διάδοση της καλλιτεχνικής δραστηριότητας. Η οικονομική αυτή υποστήριξη μπορεί να αναπτυχθεί, έτσι ώστε να μην ανασχεθεί η καλλιτεχνική ελευθερία, παράσχοντας βέβαια συμπληρωματική χρηματοδότηση για τις πολιτιστικές δραστηριότητες και όχι υποκαθιστώντας τους υφιστάμενους πόρους.

Τα στατιστικά στοιχεία των χωρών στις οποίες ισχύει και εφαρμόζεται ο θεσμός της πολιτιστικής χορηγίας ενθαρρύνουν και επιτάσσουν την υιοθέτηση του θεσμού και στις υπόλοιπες έννομες τάξεις. Όπως αναφέρεται και στην αιτιολογική έκθεση, στη Μεγάλη Βρετανία, την περίοδο 2004 -2005 οι εταιρικές χορηγίες ανήλθαν σε 119,2 εκατομμύρια αγγλικές λίρες έναντι συνόλου κρατικών επιχορηγήσεων ύψους 730 εκατομμυρίων αγγλικών λιρών.

Η λέξη κλειδί και ταυτόχρονα βασική αρχή της νέας διακυβέρνησης είναι η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.

Η Πολιτεία επιτελεί στο ακέραιο το ρόλο της, προστατεύοντας και ενισχύοντας πολιτιστικές δραστηριότητες. Δίνει όμως και κίνητρα στους ιδιωτικούς φορείς να συνεργαστούν μαζί της σε αυτήν την αποστολή.

Η εξωστρέφεια και η πρόοδος δεν είναι μονοδιάστατες και μονοσήμαντες έννοιες. Συναντώνται και εφαρμόζονται παντού.

Με το παρόν σχέδιο νόμου καθιερώνεται μια απλή, λειτουργική αλλά ταυτόχρονα αποτελεσματική διαδικασία που κινητοποιεί την διείσδυση ιδιωτικών κεφαλαίων στον πολιτισμό της χώρας, στις πρωτοβουλίες φορέων.

Συνιστάται το Γραφείο Χορηγιών που συγκεντρώνει στοιχεία και μεριμνά και παρακολουθεί την πορεία του θεσμού.

Συνιστάται το Συμβούλιο, το οποίο θα φροντίζει την ομαλή λειτουργία του θεσμού, θα την προάγει, με σεβασμό και προσοχή στην ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης.

Εδώ να σημειώσω πως η μικροπολιτική σκέψη καλό είναι να αποφεύγεται κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δε μπορεί ακόμη και σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες να εντοπίζετε κινήσεις σκοπιμότητας. Είναι σαφές ότι κανείς δεν έχει ούτε την πρόθεση, ούτε τη διάθεση να χειραγωγήσει δράσεις πολιτισμού. Συνεπώς, αντιμετωπίστε το νομοσχέδιο στη σωστή του διάσταση και μην, ελλείψει άλλων επιχειρημάτων, προσπαθείτε να το υποσκάψετε με την επίκληση ανύπαρκτων απειλών.

Περαιτέρω, προβλέπεται η σύμβαση χορηγίας, το περιεχόμενό της, η έκθεση απολογισμού και η καταγγελία της σύμβασης. Στοιχειοθετούνται οι κατηγορίες των χορηγών και τα χορηγικά βραβεία.

Ρυθμίζεται η θέσπιση της φορολογικής απαλλαγής για το χορηγούμενο ποσό. Έτσι ο χορηγός, τώρα πια ακόμη και ο μικρού βεληνεκούς χορηγός, μπορεί να έχει την τιμή και τη χαρά να ενισχύσει την πολιτιστική δραστηριότητα που επιθυμεί, έχοντας παράλληλα το κίνητρο και το δέλεαρ της φορολογικής απαλλαγής, στο μεγαλύτερο ποσοστό που έχει θεσπιστεί μέχρι σήμερα, για το ποσό της χορηγίας του. Επιτυγχάνεται με αυτόν τον τρόπο η άμεση μεταφορά οικονομικών πόρων από τον ιδιωτικό προς τον δημόσιο και κοινωνικό τομέα, ενεργοποιώντας πολίτες όλων των οικονομικών τάξεων, σε όλο το εύρος της Επικράτειας.

Αυτό το Νομοσχέδιο αποτελεί τη μεγαλύτερη θεσμική παρέμβαση που έγινε ποτέ, στα οικονομικά του Πολιτισμού στη χώρα μας.

Ο θεσμός της πολιτιστικής χορηγίας είναι δείγμα της σύγχρονης πολιτικής που ασκείται στον τομέα του Πολιτισμού. Μακριά από αγκυλώσεις και καινοφοβίες, με σεβασμό στην παράδοση και στην ιστορία και με ασφαλιστικές δικλείδες, θέτουμε τις βάσεις για την εκ νέου οριοθέτηση των σχέσεων Δημοσίου και Ιδιώτη, του Πολίτη με τον Πολιτισμό, για τη μετεξέλιξη του Κράτους και την ανάπτυξη σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.

Η νέα διακυβέρνηση διαθέτει και τεχνογνωσία και υπευθυνότητα και αποφασιστικότητα.

Ο μεγάλος κερδισμένος θα είναι ο πολιτισμός, θα είναι ο πολίτης.