Έρευνα σχετικά με τα Realities

Από πέρυσι το Σεπτέμβριο που ξεκίνησε το «κλειστοφοβικό» Big Brother μέχρι και σήμερα που διανύουμε την εποχή των «απελευθερωμένων» Big Βrother 2 και Bar , έψαχνα μάταια και απεγνωσμένα να βρω ένα τουλάχιστο θετικό στοιχείο για τα παραπάνω «τηλεπαιχνίδια».

Σαν απλός τηλεθεατής, σαν απλός πολίτης, σαν πολιτικός, με όποια ιδιότητα και αν το έψαξα δεν βρήκα έναν λόγο που θα με έκανε να τα παρακολουθήσω. Ούτε από αισθητικής, ούτε από παιδαγωγικής, ούτε από ψυχαγωγικής πλευράς.Και συνεχίζω να αναρωτιέμαι από πού αυτή η υπερβολικά υψηλή τηλεθέαση, η μαζική υστερία, κυρίως στο χώρο των νεαρών σε ηλικία τηλεθεατών.

Ίσως η ίδια η εποχή μας, με την παντελή έλλειψη προτύπων, αρχών και στόχων να καθρεφτίζεται μέσα από αυτά τα «τηλεπαιχνίδια». Και εδώ είναι ένα από τα μεγάλα ερωτήματα που προκύπτουν: Γιατί να είναι σήμερα αυτή η εικόνα μας; Σε όλη την επικράτεια, κεντρικά και περιφέρεια, με την ίδια ένταση, αυτά τα κακής ποιότητας τηλεοπτικά προγράμματα, έξω από κάθε λογική προσωπικών δεδομένων (που αυτό είναι άλλο ένα θέμα), μας κατακλύζουν. ΚΡΙΜΑ.