Θέματα Κεφαλαιαγοράς και άλλες διατάξεις

Κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι.

Θα ήθελα να ξεκινήσω κάνοντας ένα σχόλιο για τη συζήτηση του Νομοσχεδίου, πριν λίγες μέρες, στη συνεδρίαση της αρμόδιας Επιτροπής.

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αφού πελαγοδρόμησε επί τρεις περίπου ώρες, μέσα από επιχειρήματα σχετικά με τη διαδικασία συζήτησης και άρθρα του Κανονισμού, μακριά από την ουσία, αντιλήφθηκε τελικά, ότι η παρελκυστική αυτή τακτική δεν ήταν η καλύτερη για την εικόνα της και για την άσκηση του θεσμικού της ρόλου. Κατάλαβε ότι χρειάζεται πιο πειστική επιχειρηματολογία. Πιο υπεύθυνη αντιμετώπιση.

Και εδώ είναι το πρόβλημα της. Γιατί, από τη μια καταλαβαίνει την αναγκαιότητα και την ορθότητα του τρόπου αντιμετώπισης των προβλημάτων και από την άλλη, αρνείται, για άλλη μια φορά, να το παραδεχθεί. Και έτσι αρκείται στην ανεδαφική κριτική, στον άγονο αντιπολιτευτικό λόγο, στη στείρα άρνηση.

Αυτό είναι Αντιπολίτευση; Αυτό είναι γνώση των προβλημάτων; Αυτό είναι γόνιμη παρουσία; Αυτό απαιτεί η σημερινή κοινωνία;

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι.

Ακούστηκε ότι η Κεφαλαιαγορά, το θέμα του Ασφαλιστικού των Τραπεζών και η Συμφωνία Διοίκησης και εργαζομένων στον ΟΤΕ, είναι τρία θέματα άσχετα μεταξύ τους. Και μάλιστα, από αυτούς που τα διαχειρίστηκαν για πολλά χρόνια και που τα οδήγησαν στο έσχατο σημείο. Από αυτούς, που καλύτερα από όλους, γνωρίζουν το ενιαίο της Οικονομίας και ότι όλα αυτά, και άλλα πολλά, είναι πτυχές της. Ότι είναι αλληλένδετα. Και ότι η κακοδιαχείριση της, μέχρι πριν λίγους μήνες, είναι και η κακοδαιμονία της. Και ακούστηκαν χωρίς ίχνος απολογίας ή, έστω, στοιχειώδους αυτοκριτικής.

Αυτά όμως που δεν ακούστηκαν εδώ μέσα, είναι αυτά που συζητάει ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας. Γιατί τα ζει. Γιατί τα πλήρωσε. Και γιατί, τις συνέπειες της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, ακόμη και σήμερα τις πληρώνει.

Σχηματικά και μόνο, αυτό το Νομοσχέδιο έχει αυτές τις τρεις ενότητες. Και πάνω σ’ αυτές θέλω να ρωτήσω τους Συναδέλφους, που σήμερα αντιδρούν στην ψήφιση αυτού του Νομοσχεδίου:

  • Υπάρχει πρόβλημα με την Κεφαλαιαγορά, το Ασφαλιστικό των Τραπεζών και την πορεία του ΟΤΕ;
  • Απαιτείται η άμεση αντιμετώπιση του;
  • Αν αυτός που προτείνουμε, δεν είναι ο καλύτερος και ο πλέον ωφέλιμος και έντιμος, ποια τέλος πάντων, είναι η δική τους πρόταση;

Δυστυχώς, επ’ αυτών δεν μπορούν να δώσουν απάντηση.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι.

Δεν είναι δυνατόν να λησμονηθεί η ιστορία του Χρηματιστηρίου. Η μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου στην Ελληνική Ιστορία. Τινάχτηκαν στον αέρα οικονομίες εκατοντάδων χιλιάδων μικρομετόχων. Χρησιμοποιήθηκε μέσα από ένα διαβλητό πλαίσιο λειτουργίας και από την αταξία, που κάποιους βόλευε, σαν μέσο πολιτικού οφέλους. Με τραγικές όμως συνέπειες.

Αυτή η αταξία με το παρόν Νομοσχέδιο, παίρνει τέλος.

  • Με τις ρυθμίσεις του, αφαιρείται η δυνατότητα οιασδήποτε παρέμβασης, τύπου 1999-2000.
  • Ανακτά την απαραίτητη αξιοπιστία.
  • Αναβαθμίζεται και επιλύονται μια σειρά από προβλήματα και αδυναμίες.
  • Θωρακίζεται ακόμη περισσότερο, σε συνδυασμό με τον Νόμο που, εμείς , πρόσφατα ψηφίσαμε και που αφορούσε την προστασία της Κεφαλαιαγοράς από πράξεις χειραγώγησης και κατάχρησης προνομιακών πληροφοριών.
  • Γίνεται επί τέλους εργαλείο στήριξης της επενδυτικής και αναπτυξιακής προσπάθειας που καταβάλουμε.

Οι συνέπειες της ανεύθυνης πολιτικής των Κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και τα ολέθρια επακόλουθα ήταν πολλά. Ένα από αυτά είναι το αδιέξοδο και η τραγική κατάσταση, στην οποία οδήγησαν ορισμένες κρατικές τράπεζες, όπως η Εμπορική και η Αγροτική. Και αν σήμερα η Κυβέρνηση, δεν αναλάμβανε να φέρει αυτή τη ρύθμιση για το ασφαλιστικό των τραπεζών, θα οδηγούσαμε το τραπεζικό σύστημα σε χρεοκοπία και την Οικονομία σε κατάρρευση.

Είναι αυτό που ζητάει η Αξιωματική Αντιπολίτευση;

Είναι αυτό υπεύθυνη πολιτική στάση;

Γιατί αρνείται τους τρεις βασικούς στόχους, που επιτυγχάνονται με αυτή τη ρύθμιση και που είναι:

  • Η διασφάλιση τόσο για το άμεσο, όσο και για το απώτερο μέλλον, της καταβολής των συντάξεων στους Τραπεζοϋπαλλήλους.
  • Η εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος και η παροχή ίσων όρων ανταγωνισμού ανάμεσα στις τράπεζες προς το κοινό συμφέρον, αλλά και της οικονομίας.
  • Η δημιουργία προϋποθέσεων για μια συνολική λύση του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας, αφού συνιστά ανωμαλία να υπάρχουν ειδικά ταμεία, που δεν είναι βιώσιμα και στηρίζουν προνομιακές συντάξεις και παροχές, που όμως χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από το Δημόσιο.

Και παρατηρούμε σήμερα, αυτούς που ψήφιζαν και υπερθεμάτιζαν για την ορθότητα του Ν.3029/2002, να τον αναθεματίζουν και να ταμπουρώνονται πίσω από τροπολογίες πολιτικών παραγόντων, μάλιστα εκτός του χώρου τους, στην προσπάθεια κάλυψης της δικής τους πολιτικής ένδειας και εσωκομματικών προβλημάτων. Οι εκσυγχρονιστές της προηγούμενης περιόδου, εξελίχθηκαν σε αναχρονιστές.

Ο Νόμος 3029/2002 - Ρέππα, το Ασφαλιστικό, σίγουρα έχει σωρεία αδυναμιών. Το λέγαμε και κατά την ψήφιση του. Και θα αλλάξει. Όχι όμως πρόχειρα και χωρίς έναν ευρύ διάλογο με όλους τους κοινωνικούς εταίρους. Έχουμε ξεκινήσει αυτόν τον διάλογο, για την ουσιαστική μεταρρύθμιση στο σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης. Μέχρι τότε όμως, και κάτω από την πίεση της ανάγκης για άμεση επίλυση, λόγω της εφαρμογής των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων, προωθούμε την καλύτερη εφικτή πρόταση.

Και λίγα για την Εθελούσια έξοδο από τον ΟΤΕ.

Η ωριμότητα και η υπευθυνότητα Διοίκησης και εργαζομένων, υπερέβησαν τις κομματικές απειλές, τις κηδεμονίες και τις μεθοδεύσεις. Μπροστά στην κρισιμότητα των στιγμών για τον ΟΤΕ και την Εθνική Οικονομία, μπροστά στο φάσμα μιας διαφαινόμενης χρεοκοπίας ή σωρείας απολύσεων, μέσα από διάλογο επέλεξαν την ιδανικότερη και εθνικά συμφέρουσα λύση. Γιατί σε όλους είναι νωπή η ιστορία της Ολυμπιακής Αεροπορίας και γνωστή η σημερινή της κατάσταση.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι.

Με ένα μακρύ διάλογο και με προσπάθεια εξεύρεσης συναινετικής λύσης, η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές. Δεν προτίθεται να πέσει στην παγίδα της αέναης συζήτησης και της σκόπιμης καθυστέρησης. Γιατί ο χρόνος και τα προβλήματα πιέζουν ασφυκτικά. Και μπορεί αυτή η χώρα να στερείται υπεύθυνης Αντιπολίτευσης, αλλά σίγουρα διαθέτει υπεύθυνη Κυβέρνηση.

Και αυτή η Κυβέρνηση προχωράει στις μεγάλες αλλαγές. Σε αλλαγές που αποτελούσαν, για κάποιους, θέματα «ταμπού», θέματα υψηλού πολιτικού ρίσκου, όπως οι αποκρατικοποιήσεις, το καθεστώς εργασίας στις ΔΕΚΟ, το ασφαλιστικό. Και για το λόγο αυτό έμεναν σε διαρκή εκκρεμότητα.

Και προχωρούμε, όχι έχοντας απλά στήριξη της κοινωνίας. Αλλά έχουμε την απαίτηση της και την εντολή της. Όπως αυτό καθημερινά αποδεικνύεται μέσα από την συνεχή επαφή με τον κόσμο αλλά και όπως καταγράφεται από τις μετρήσεις.

Και προχωρούμε με διάλογο και με πνεύμα και διάθεση συναίνεσης.

Αλλά και την απόφαση να καταλήξουμε.

Προχωράμε σταθερά και σίγουρα.